2015/03/04

පසුවදනක්




යන්නටම ඕනෑ ය කිව් විට
යන්න නොම දී ඉන්නෙ කුමකට ?
සිලිටි මල් හිත වියරු වූ මුදු
යන්න යැයි මම කීමි ඔබ හට

හරිම බර පෙමකට යටව තිබු  
හද නහර හැම එකම නපුරුව
දන්නෙ නෑ මම තවම අදට ද
සුළුපටු ද ඒ හැදුන වියරුව

ඉතින් හදගුළු විවර කරගෙන
සිතු ලෙසින් රෑනක සරන්නට
යතුර තැබුයේ නුඹේ සුරතෙහි
හිතින් නම් හෙම නොවේ ලබැඳිය

ගියා යයි මම සිතා සිටියෙමි
නමුදු නුඹෙ පා ලකුණු දුටුවෙමි
විටෙක මා පෙර වසඟ කෙරු නුඹෙ
සුවඳ සිහිනෙක තුලින් වින්දෙමි

කලක් ගත වුව නොසිතු ලෙස ඒ
නිමිති දැක හද රුධිර වැගිරුණි
නුඹ තවම නික්මී නොමැති බව
දැනී කටු තුඩු ඇනී රිදවුණි 

වසර දහයක වැසී තිබුනෙන්
අගුළු මල කා ඇති ද තද කර ?
හරිමි! නැහැ මම කඩමි හදගුලු
දොරත් ගලවා තබමි ගෙන වෙර

යන්න දැන් වත් මගෙ හදින් තව
රිදුම් නොම දී සිනහවෙන් බර
නුඹේ සුදු මුව මඬලෙ කඳුළැලි
මැකූ හද වෙත සදා කලටම
_____________________________
සහන් පද්මසංඛ පීරිස්​ | THЕ SAHAN​ 
2015 මාර්තු 04


2015/02/27

කට්ටාගේ සුවිසැරිය





ඇය සළු අඳින වේලේ කට මත සිටිමී
උදයෙම සැමට කලියෙන් ඇගෙ මුව සිඹිමී
කිසිවකු නොදුටු තැන් ඇගෙ දැක සසල වෙමී
දවසම දෙතන පහසට තුරුළුව නිදමී

දෙතනක සුවය විඳ විඳ සිටි මගේ සුර
සිහිනය බොඳකලා ඇය වී මවක තර
තනයෙන් ගලවලා බිළිඳුන් අඳින අර
ඇඳුමට ඇමිනුවා මා තෙමමින් නිතර

බිළිඳුගෙ පස්ස පැත්තට යට වී සිටිය
කාලය නිම උනා ගඳ ඉවසං බැරිය
පසුදා ගෙදර සැමියට අවනත වුණි ය
සිප් එක කැඩුණ කලිසමකට ඇමිනුණි ය

ඇමිණුනු වෙලේ සිට පැයකට දෙතුන් වරේ
වැසිකිලියට දුවයි මේකා සැරින් සැරේ
ගලවයි නමයි මට වද දී චූත් කරේ
මූටයි සීනි මූ එක්කම මාත් මැරේ

හවසත් බුවා යලි වැසිකිලියට ඇදුණා
ඒ බව දැනී මම හිමිහිට කෙලින් වුණා
එලියට ගන්න යද්දිම අරකේ ඇණුනා
රිදුණා ඌට මට පවු කියලත් හිතුණා

රෑ බෝ වුණා - නිවසේ විදුලිය නිවලා
"කටුවක් ඇණුනි අද බෑ ගෑණියෙ" කියලා
සැමියා ඇයට කී කට හඬ මට ඇහිලා
හිනැහුණු සැරට දන්නෙම නෑ මං වැටිලා

වැටුන තැනින් යලි මා අහුලා ගත්තේ
ලොකුම දුවයි ටයි පටියට ගහගත්තේ
ඇගෙ හුරුබුහුටි දෙතනට තද කර ගත්තේ
මවගේ ලැමට වැඩියෙන් මගෙ හිත ගත්තේ

උදයෙම අමුනගෙන පාසැල වෙත යන්නී
ඇගෙ යෙහෙලියන් හා කෙලියට යොමුවන්නී
ඒ අතරේ වරෙක වලියට බර වන්නී
දෙකකට නොවේ හතරකටම හිරවන්නී

දවසක් මොකද්දෝ වැඩකට මා ගලවා
ඩෙස් එක උඩින් අමතක කොට මා තැබුවා
තව කෙල්ලක පැමිණ මා අතමිට මොලවා
ඇගෙ නිවසට ගියා අරගෙන මා ඔසවා

ඇගෙ කාමරයෙ කොනකට කර මා ගැසුවා
කිරි සුදු සිරුර අඟලක හැර මා දුටුවා
පසුදින උදෑසන මගෙ කන කිති කැව්වා
ඇගෙ යට සායෙ බුරුලක ගැන ඈ දෙඩුවා

දැන් දැන් මගේ හොඳ කල එනු පෙනෙන්නේ
ඇගෙ මුදු ඇඟිලි මා සියොලඟ වෙලෙන්නේ
සියුමැලි අතින් යට සායේ ගසන්නේ
එහි ඇමිනිලා මුදු බඳ මා ඉඹින්නේ

සුවඳට ඇගේ මගෙ හද ඉවසුම් නැතුවා
යකඩින් කලත් මගෙ කටු හිත උණු කෙරුවා
දවසම ඇගේ පහසට මා මත් කෙරුවා
සතුටින් ඇගේ දහඩිය රසයත් බැලුවා
_____________________________
සහන් පද්මසංඛ පීරිස්​ | THЕ SAHAN​
2015 පෙබරවාරි 26

2015/02/25

පැතුම




ඔබේ උණුසුම් සොඳුරු හදවත
මගේ නම කිය කියා පෙර දින
ගැහි ගැහී හිනැහුනා මතකයි
දිනය එන තුරු මගෙන් වෙන් වුණ

සිදුරු කල හැකි වුණොත් එකවර
මහත් වූ සැනසුම් දේවි එය මට
ගැස්ම නිම වන මිනිත්තුව අග
වැරෙන් සිපගෙන නුඹේ දෙතොලග

ඔව් ඉතින් ඔබ සිතයි හනිකට
මගේ හිත තුළ වෛරයක් ගැන
ඒ වුණත් ඒ පැතුම හැම විට
අසමසම වුණ ප්‍රේමයක් ගැන
_____________________________
සහන් පද්මසංඛ පීරිස්​ | THЕ SAHAN​
2015 පෙබරවාරි 22

2015/02/22

ප්‍රේමයෙන් බේරූ හදක්




ප්‍රේමයක් සිරව නතරවුන
හදවතක් ගෙනියන්න විගහට
ඉස්පිරිතාල හිතකට!

ඡේදනය කර බලා විනිවිද
සිරව ඇති ප්‍රේමයේ යගුලිය
හොයාගෙන එය ගන්න එලියට!

අහම්බෙන් වත්
හැකි වුවොත් ඔබ හට
නැවත එහි ගැස්මක් මවන්නට,

සුවවනාතුරු පරිස්සම් කර
යලිත් විසිකරලන්න ලෝකෙට!

ප්‍රේමයක් සිරව නතරවුන
හදවතක් බේරගත් විට
නැවත ඖෂධ අවශ්‍යම නැත!
පළල් වුන ඒ නහර ඇතුලත
නැවත ප්‍රේමයක් කිසිදාක
සිර වන්නේ ද නැත!
__________________________
සහන් පද්මසංඛ පීරිස්​ | THЕ SAHAN​
2015 පෙබරවාරි 21

2015/02/21

කුණු ගොඩකි මෙය




බලන් මසොඳුර
පෙර බොහෝ සිඟන්නියන් පැමිණ
අවුස්සා ගිය
ඇවිස්සී ඇති
කුණු ගොඩකි මෙය..

ඔවුනට අවැසි දෑ රැගෙන
අනැවසි දෑ නොගෙන
ඔවුන් ලඟ වූ
කුණු ද විසි කර
අවුස්සා ගිය
ඇවිස්සී ඇති
කුණු ගොඩකි මෙය..

අයෙකුට දැකිය හැකි වුව
කිසිවෙකු නොදුටු තව
නේක වර්ණැති
රටා සපිරුණ
අවුස්සා ගිය
ඇවිස්සී ඇති
කුණු ගොඩකි මෙය..

බලන් මසොඳුර
හොඳින් ලංවී
ඒ රටාවන්
නුඹට හෝ පෙනේවි ද?
දුටුවහොත් අහම්බෙක වත් නුඹ
තව තවත් අවුස්සා බලනු මැන!

නුඹ වශී වන
නුඹට නොපෙණුන
විශ්මයැති වර්ණයෙන් නිමැවුණ
රටාවන් පිරි
අවුස්සා ගිය
ඇවිස්සී ඇති
කුණු ගොඩකි මෙය..
___________________________
සහන් පද්මසංඛ පීරිස්​ | THЕ SAHAN​
2015 පෙබරවාරි 21

2015/02/17

ඉබේ ගලනා මහ ගගක්




ඔබ තුලත් ඇත්තේය
ඉබේ ගලනා මහ ගඟක්

ඔබේ යයි කී නමුදු
ඔබට අවනත නොමැති
ඉබේ ගලනා මහ ගඟක්

කියයි ඔබ ඔබෙ හිතවතුන් හට
මෙසේ බර ස්වරයකින් උඩඟුව
"දිරිය ගෙන උත්සහය ගෙන නෙක
කුසල කර අකුසලෙන් වැලකුන
දුටූවෙද මා හැරවු විස්කම
ඉබේ ගලනා මහ ගඟක්"

ඔබ එසේ මතුරාවි
හමුවනා හැමෙකෙකුට
නමුදු ගඟ හරවන්න
කෙදින හෝ බැහැ ඔබට

විටෙක සරු වනබිමක
තව විටෙක මුඩුබිමක
නුඹව රවටා ගලන
ගඟෙහි නියමුනාණන්
ගඟම බව දැනගන්න

කිම ද එය
ඔබේ යයි කී නමුදු
ඔබට අවනත නොමැති
ඉබේ ගලනා මහ ගඟක්
සහන් පද්මසංඛ පීරිස්
(THЕ SAHAN)​
2015 පෙබරවාරි 17